عمل جراحی پروتز سینه

امروزه يكي از اعمال جراحي زيبايي كه رشد چشمگيري در بين زنان داشته جراحي زيبايي پروتز سينه است. آمارها نشان مي‌ دهد كه بيش از ۳ ميليون زن در سراسر دنيا در ۳۵ سال اخير پروتز سينه گذاشته ‌اند و اين آمار هر ساله افزايش مي ‌يابد.
برخي از زنان بر اين باورند كه سينه‌ هاي شان بسيار كوچك است و يا اندازه و شكلش ناموزون و نامتوازن است و يا در برخي از زنان سينه‌ هاي شان كاملا رشد نكرده است يا بعد از حاملگي يا تغيير وزن يا پير شدن به ميزان قابل توجهي اندازه و شكلش را از دست داده و تغيير كرده‌اند.
اما بد نيست بدانيد گذاشتن پروتز سينه هم مانند بسياري از اعمال جراحي زيبايي ديگر، متاسفانه به مُد تبديل شده است در صورتي كه براي خيلي از افرادي كه اين عمل را انجام مي ‌دهند ضرورتي ندارد يا حتي براي چنين كاري منع پزشكي دارند.
ساختمان پستان از لوبول‌ها و مجاري شيري به همراه چربي و بافت همبند تشكيل شده است. ساختار اصلي پستان، بافت چربي و بافت متشكل از رشته‌هاي الاستيك مي ‌باشد. بافت پستان از ۱۵ تا ۲۰ بخش به نام لوب تشكيل شده و هر لوب نيز از لوبول ‌هاي كوچك ‌تر و در نهايت از هزاران لوبول ريز تشكيل شده كه در آن ها  شير توليد مي ‌شود. در بين اين اجزاء شيارهايي به نام مجرا وجود دارد كه به نوك پستان منتهي مي ‌شود. فضاي باقيمانده ميان مجراها و لوبول‌ ها را چربي پُر مي‌ كند. هر كدام از اين غدد مولد در سطح رويي قفسه سينه و  روي ماهيچه پكتوراليس قرار دارند. داخل پستان ‌ها هيچ ماهيچه ‌اي وجود ندارد بلكه ماهيچه پكتوراليس درست زير آن ها  قرار گرفته و دنده ‌ها را مي پوشاند. علاوه بر بافت چربي و فيبرهاي الاستيك مي ‌توان به رگ‌ هاي خوني و همچنين رگ‌ هاي لنفاوي در سينه اشاره كرد. رگ‌ هاي لنفاوي در مسير خود به اجزاء لوبيا مانندي به نام غدد لنفاوي كه معمولا زير بغل و كشاله ران‌ ها يافت مي ‌شود، مي ‌پيوندد. هورمون‌هاي جنسي در رشد و تكامل پستان‌ ها در دوره بلوغ و توليد شير از اهميت به سزايي برخوردار است. استروژن در رشد و نمو غدد و مجاري پستان نقش داشته و پروژسترون در تغيير و تكامل سلول‌ هاي سازنده بيشتر نقش دارد.
 

عواملي كه باعث كوچكي سينه ‌ها مي ‌شود

از مهمترين دلايلي كه باعث كوچكي پستان مي ‌شود مي‌ توان به عامل ژنتيك كه مهم ‌ترين دليل مي ‌باشد، همچنين كم ‌كاري تيروئيد و هيپوفيز و كم ‌كاري هورمون ‌هاي تخمدان اشاره كرد.
لاغري مفرط از عوامل ديگري است كه باعث كوچك ‌شدن سينه‌ ها مي‌ شود چرا كه بافت چربي در بدن اين افراد بسيار كم است و چون چربي از اجزاء قابل ملاحظه پستان‌ ها است در نتيجه پستان ‌ها كوچك مي شوند. هورمون‌هاي جنسي معمولا در اين افراد نسبت به افراد عادي كمتر است كه اين نيز يكي ديگر از دلايل كوچكي سينه ‌ها در اين افراد است.
از عواملي كه باعث تغيير در حجم سينه‌ ها در طول زندگي مي‌ شود مي ‌توان به افزايش وزن و به دنبال آن افزايش بافت چربي در كل بدن و همچنين سينه‌ ها و برعكس لاغري و كاهش وزن و به دنبال آن كاهش چربي و كوچكي سينه‌ ها، حاملگي و افزايش حجم سينه‌ ها و كوچك و جمع و چروكيده شدن سينه بعد از پايان دوران شيردهي اشاره نمود.
مكمل استروژن و پروژسترون، دارو، اختلالات هورموني، يائسگي و در نهايت پيري از عوامل ديگري هستند كه روي حجم سينه ‌ها تاثير مي‌ گذارد. به همين دلايل بزرگ كردن سينه يكي از شايع‌ ترين عمل‌هاي جراحي زيبايي مورد درخواست بانوان در جهان است. اين فرآيند شامل عمل جراحي است كه پروتزهاي مصنوعي را براي افزايش اندازه و بهبود شكل سينه ‌ها مورد استفاده قرار مي ‌دهند. انجام عمل بزرگ كردن سينه‌ ها باعث بهبود و بهتر شدن اندازه و شكل سينه به خصوص در افرادي كه سينه ‌هايي ناموزون و نامتوازن و يا كاملا رشد نكرده دارند مي ‌شود.

 مشاوره قبل از عمل

تصميم براي بزرگ كردن سينه‌ ها بايد كاملا آگاهانه باشد؛ پس لازم است كه قبل از عمل، فرد با پزشك جراح پلاستيك درباره نوع عمل جراحي مشورت كند و بدين طريق مي ‌تواند از نماي ظاهري و نتيجه مورد نظر بعد از عمل آگاه شود. فردي كه مي‌ خواهد عمل زيبايي انجام دهد بايد اطلاعات مناسبي از نوع، اندازه، محل قرارگيري و برش ايجاد شده و همچنين جهت جاگذاري پروتز سينه و فوايد و مضراتي كه هر نوع از پروتزها دارند از پزشك خود كسب كند تا بتواند تصميم بگيرد كه از كدام روش استفاده كند كه به نتيجه دلخواهش برسد.

 بهترين اندازه ي پروتز را چگونه انتخاب كنيم؟

پروتزهاي سينه انواع و اندازه‌ هاي مختلفي دارند و براي هر فردي ممكن است متفاوت باشد. پروتز سينه با اندازه‌ هاي مختلف، در زمان مختلف، نتايج متفاوتي ايجاد مي‌ كند. مهم ‌ترين اصل در انتخاب پروتز اين است كه به شما ظاهري موزون ‌تر و مناسب‌ تر بدهد كه اين كار بايد توسط پزشك صورت گيرد. پزشك در هنگام مشاوره، سينه و قفسه سينه ي شما را اندازه مي ‌گيرد تا اندازه مناسب شما را به دست آورد و با اين اندازه ‌گيري‌ ها ظاهر شما را با بهترين اندازه سينه تصور مي‌ كند و در نظر مي‌ گيرد. عامل محدود كننده در انتخاب اندازه سينه، فضاي در دسترس در زير سينه است. همان طور كه حجم هر نوع پروتز افزايش مي‌ يابد به پهناي آن هم اضافه مي ‌شود. بنابراين اگر شما پروتزي را انتخاب كنيد كه بيش از اندازه بزرگ باشد، لبه‌ ها و كناره ‌هاي آن ممكن است از اطراف بافت سينه اصلي بيرون بزند و حتي تا گودي زير بغل نيز برسد كه اين حالت براي اغلب افراد نامطلوب است. همچنين امكان چروك، چين‌ خوردگي و ديگر مشكلات نيز افزايش مي ‌يابد.

 چه نوع بُرش ‌هايي در جراحي وجود دارد؟

به طور كلي سه نوع بُرش جراحي براي جاگذاري پروتز سينه وجود دارد.
* معمول ‌ترين و رايج ‌ترين برش، برش زيرسينه ‌اي است كه در زير سينه در قسمت خط يا چين سينه ايجاد مي ‌شود و طول برش حدود ۴ سانتي‌ متر است. از آن جايي كه چين طبيعي خود سينه به خوبي جاي زخم را پنهان مي‌ كند و همچنين دسترسي مستقيمي به فضايي كه پروتز قرار خواهد گرفت، ايجاد مي ‌كند و موقعيت و مكان قرار گرفتن پروتز دقيقا كنترل مي‌ شود؛ اين بُرش، بهترين و بيشترين استفاده را در جراحي دارد.
* روش ديگر، برش پوست تيره ‌تر اطراف لبه و كناره نوك سينه است كه در اطراف و دور لبه آن ايجاد مي ‌شود. اشكال اين روش اين است كه توسط هيچ چيني پوشيده و مخفي نمي ‌شود
* برش‌ خطوط چين زير بغل روش سومي است كه كمتر مورد استفاده قرار مي ‌گيرد زيرا پيدا كردن مكان مناسب براي پروتز سينه در بعضي بيماران سخت ‌تر است و ممكن است در آينده مشكلي به وجود آيد و به يك برش اضافي روي سينه احتياج باشد و اشكال ديگر آن اين است كه جاي زخم زير بغل وقتي لباس بدون آستين پوشيده باشيد، مشخص است؛ چرا كه به طور نرمال‌ جاي زخم‌ ها كاملا و به خوبي بهبود پيدا نمي ‌كند و به مرور زمان كمتر قابل رويت خواهند شد. گرچه ظاهر هيچ زخمي قابل پيش ‌بيني نيست.
* اخيرا گزارش ‌هايي از جاگذاري پروتز با استفاده از برش‌ هاي جراحي در ساير نقاط مثل دور ناف شده است كه محاسن و اشكالات مخصوص به خود را دارد؛ ولي به هر حال به جز موارد خاص، استفاده از اين روش توصيه نمي ‌شود.
* جاگذاري پروتز از طريق جراحي آندوسكوپي نيز در موارد ی مطرح شده است؛ ولي با توجه به مشكل بودن  اين روش در جاگذاري پروتز، انجام اين روش به صورت عمومي در نيامده است.

پروتز سينه در كجا قرار مي‌ گيرد؟

معمولا ۲ مكان يا ۲ نوع پاكت براي قرار گرفتن پروتز وجود دارد. زيرغده‌اي در جلوي ماهيچه سينه و زيرماهيچه.
* در روش زيرغده‌اي اشكالي كه وجود دارد اين است كه شكل ظاهري و نماي بيروني سينه كاشته شده در زنان لاغر چشمگيرتر است و ظاهر سينه‌ ها، روي قفسه سينه تشخيص داده مي‌ شود كه در اين موارد توصيه مي ‌شود كه پروتز را به صورت زيرماهيچه ‌اي بگذاريد. اگرچه بعضي از انواع پروتزها وجود دارند كه براي روش زيرغده‌اي مناسب ‌تر هستند. اين زنان معمولا سينه اصلي ‌شان زماني بزرگ ‌تر از حال شان بوده است. وقتي كاهش حجم بسيار زيادي در سينه اصلي وجود داشته است و در اندازه پوست پوشيده شده در اطراف بافت سينه ميزان كمي جمع‌ شدگي و افت وجود دارد پس شكلي ايجاد مي ‌شود كه به آن كيف خالي مي‌ گويند. تحت اين شرايط، گاهي اوقات بهتر است كه پروتز در موقعيت زيرغده‌اي قرار بگيرد تا بتواند پوستي كه سينه اصلي را پوشانده، پُر كند.
* دومين مكان، مكان زيرماهيچه‌ اي بين ماهيچه ديواره قفسه سينه و خود قفسه سينه مي‌ باشد. مكان زيرماهيچه‌ اي، پوشش و پوشيدگي شكل و ظاهر پروتز سينه را زياد مي ‌كند. اين مكان در زناني كه بافت سينه بسيار كمي دارند يا اصلا ندارند، بسيار مفيد است. با ايجاد پوشش زياد در اين شرايط نهايتا بعضي عوارض نامساعد كه روي ظاهر سينه وجود دارد، كاهش مي‌ يابد. مزيت ديگر اين روش اين است كه در اين حالت ماموگرافي با كيفيت بهتري انجام مي‌ شود. اشكال اين روش اين است كه ممكن است درد يا ناراحتي بيشتري بعد از عمل وجود داشته باشد و پروتز سينه، با حركات معين ماهيچه حركت كند.

 آيا شيردهي و حاملگي براي زناني كه پروتز سينه دارند امكان ‌پذير است؟

بايد اين مساله را بدانيد كه پروتز سينه هيچ مانعي را براي شيردهي ايجاد نمي‌ كند و فرد قادر به توليد شير كافي خواهد بود.
حاملگي براي فردي كه پروتز سينه دارد هيچ مانعي ندارد و مانند تمام افراد عادي بافت‌ هاي سينه در طي بارداري بزرگ شده و پوست نيز كشيده مي ‌شود و بعد از حاملگي و پايان شيردهي بافت سينه كوچك و جمع خواهد شد. پيش ‌بيني اين‌ كه چه ميزان، اين تغييرات رخ خواهد داد غيرممكن است ولي حجم پروتز سينه طي بارداري و شيردهي به همان اندازه باقي خواهد ماند.

افراد مناسب براي اين جراحي چه كساني هستند؟

افراد مناسب براي اين جراحي كساني هستند كه سينه‌ هاي كوچكي دارند و مي ‌خواهند سينه بزرگ ‌تري داشته باشند يا اين ‌كه در سينه‌ هاي شان عدم تقارن و اختلاف سايز و اختلاف شكل وجود دارد و همچنين كساني كه بر اثر شيردهي و يا لاغر شدن سينه‌ هاي شان كوچك و شل شده است.
موارد منع اين عمل براي كساني است كه بيماري داخلي جدي دارند يا كساني كه تصورات و انتظارات غيرعادي و غيرواقعي از اين جراحي دارند و همچنين كساني كه سابقه سرطان پستان در افراد فاميل درجه يك و ۲ آن ها قويا شديد است، به علت تداخل احتمالي پروتز در تصاوير ماموگرافي بهتر است اين عمل را انجام ندهند.
محدوده سني وجود ندارد و زماني كه بلوغ سينه كامل شده باشد يعني ۱۸ سالگي به بعد، اين عمل قابل انجام است. همچنين در سنين بالا و در سنين بعد از يائسگي مشكلي ايجاد نمي ‌كند.

آيا پروتزهاي سيليكوني خطرناك هستند؟

پوسته خارجي تمام پروتزها از ماده‌ اي به نام سيليكون ساخته شده است ولي ماده پُركننده پروتزهاي مختلف با هم متفاوت است كه اين مواد مي ‌تواند از آب نمك، ژل سيليكون خالص كه خود به دو دسته ژل ساده يا ژل منسجم تقسيم مي ‌شود، ژل شكر و نمك(هيدروژلي)‌ و روغن سويا(تري لوسنت)‌ كه اخيرا كشف شده و تا بررسي‌ هاي بيشتر مورد استفاده قرار نمي ‌گيرد، تشكيل شده باشد.
رايج ‌ترين پروتز مورد استفاده در حال حاضر ژل سيليكوني است چرا كه به خاطر نرمي ذاتي ژل سيليكون كه با طبيعت سينه سازگار است مورد استقبال بيشتري قرار گرفته است. از آن جايي كه سيليكون در مايعات بدن و همچنين به ميزان زيادي در محيط اطراف ما وجود دارد سازگاري پروتزهاي سيليكوني يا بدن انسان نسبت به ساير مواد بالاتر است و هيچ مدرك علمي و قاطعي وجود ندارد كه نشان دهد مواد سيليكوني موجود در پروتزهاي سينه خطر بيماري‌ هاي بافت ‌هاي همبندي يا سرطان سينه را افزايش مي ‌دهد.

 در چه مواردی از پروتز سینه استفاده می شود؟

 – تمایل فرد برای بزرگ کردن اندازه سینه
– 
اصلاح ناهنجاری مادرزادی سینه که در آن یک یاهر دو سینه رشد کافی نداشته اند
– 
اصلاح تفاوت اندازه سینه ها
– 
اصلاح کاهش سایز سینه به دنبال حاملگی ، شیردهی یا کاهش وزن شدید
– 
برای بازسازی سینه به دنبال جراحی مانند سرطان سینه یا تروما

 در حال حاضر چند نوع پروتز وجود دارد؟


در حال حاضر عمدتا از دو نوع پروتز استفاده می شود
    ۱- آب نمکی (سالین)
    ۲- ژلی (سیلیکون)
 
جدار هر دو نوع پروتز از سیلیکون غیر قابل نفوذ ساخته شده است و وقتی به نوع پروتز آب نمکی یا ژلی اشاره می شود منظور موادی که پروتز توسط آن پر شده یا می شود.
بطور معمول پروتزهای آب نمکی سفت ترند و پروتزهای ژلی شکل طبیعی تری ایجاد می کنند.

 از نظر شکل پروتزها به چند دسته تقسیم می شوند؟
بطور کلی پروتز ها از نظر شکل به دو دسته تقسیم می شوند  :
۱-   گرد (Round)
۲- قطره اشکی یا آناتومیکال 
 –    گرد (round)
   – قطره اشکی (tear drop) یا آناتومیکال تقسیم می شوند.


 

محل قراردادن پروتز کجاست؟

الف) زیر غده: در این روش پروتز زیر بافت سینه و روی عضله سینه ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) قرار داده می شود.
مزایای این روش: شکل گیری سینه ها بهتر است . خطر جابه جایی پروتز به سمت خارج به خاطر فشار عضله سینه ای و خطر بدشکلی سینه در اثر انقباض عضله سینه ای ، کمتر است.
معایب این روش: پوشش بافت سینه در قسمت فرقانی و داخلی کافی نیست.میزان انقباض کپسولی و نیاز عمل مجدد ناشی از آن در این روش بیشتر است. احتمال تداخل با ماموگرافی بیشتر است.احتمال ایجاد حالتی به نام synmastia (چسبیدن پروتزهای دوطرف به یکدیگر) و باریک شدن قابل توجه فاصله بین دو سینه در این روش بیشتر است.
ب) ساب فاسیال (زیر فاسیا): در این روش پروتز زیر بافت سینه و فاسیای عضله و روی عضله سینه ای بزرگ قرار داده می شود. درهیچ مطالعه علمی معتبر مزیت ثابت شده ای برای روش زیر فاسیا در مقایسه با روش زیر غده ای گزارش نشده است.
ج) رتروپکتورال نسبی( زیر عضله ای نسبی): در این روش پروتز، زیر عضله سینه ای بزرگ قرار داده می شود و تمام اتصالات تحتانی عضله در ناحیه چین زیر سینه ای حفظ می شود.
مزایای این روش: پوشش خوب بافت نرم را  در دراز مدت برای پروتز فراهم می کند. تداخل کمتری با ماموگرافی دارد. احتمال مشاهده پروتز در قسمت داخلی و فوقانی کمتر است . احتمال جابه جایی پروتز به سمت پایین هم کمتر است.
معایب این روش:به علت فشار  قطع نشدنی ناشی از اتصالات تحتانی عضله، احتمال جابه جایی پروتز به سمت بالا وجود دارد و با هر بار
انقباض عضله سینه ای بزرگ احتمال بدشکلی نمای سینه وجود دارد. درد بعد از عمل، در مقایسه با سایر روش ها بیشتر است
د) دوگانه(dual plane): در این روش پروتز در قسمت فوقانی زیر عضله سینه ای بزرگ قرار می گیرد و چون در این روش اتصالات تحتانی عضله در مسیر چین زیر سینه ای قطع می شود، قسمت تحتانی عضله به سمت بالا جمع می شود و در نتیجه پروتز در قسمت تحتانی در زیر بافت سینه قرار می گیرد. در این روش اتصالات عضله سینه ای بزرگ به استخوان جناق قطع نمی شود.
مزایای این روش: بهترین پوشش بافت نرم را در دراز مدت در قسمت فوقانی و داخلی سینه فراهم می کند. بنابراین روش ارجح در جراحی پروتز است. این روش معایب روش رتروپکتورال نسبی را ندارند. درد بعد از عمل ، کمتر است و احتمال نیاز به عمل مجدد در این روش کمتر است.
معایب این روش:در مقایسه با روش رتروپکتورال نسبی، پوشش بافتی در ناحیه چین زیر سینه ای کمتر است.


 آیا پروتز باعث ایجاد سرطان و مانع از تشخیص آن می شود؟

خیر، در مطالعات انجام شده هیچ ارتباطی بین گذاشتن پروتز و ایجاد سرطان سینه، بیماری های خود ایمنی و سایر بیماری های سیستمیک یافت نشده است . در حال حاضر هیچ مدرک قطعی دال بر این که سرطان در زنانی که پروتز دارند در مراحل پیشرفته تر تشخیص داده می شود هم وجود ندارد.